04.04.2019  - 05.05.2019

Formy Nikicia / Ivo Nikić

Ivo Nikić tworzy obrazy przy pomocy osobistego, specyficznego alfabetu wizualnego. Obrazuje przedmioty, które leżą daleko od obszarów abstrakcji,ale pozostają nie do końca realne. „Każdy obraz ma swój przedmiot, który zdaje się znajdować ledwie o krok od rzeczywistości. Malarz tego kroku nie wykonuje; jeżeli ktoś pragnie jednoznacznych odczytań, musi zrobić go sam. Lepiej jednak tego nie czynić. Malarskie uniwersum Ivo Nikcia jest najciekawsze jako rzeczywistość równoległa, w której to, co realne, odbija się echem i uzyskuje nowe, możliwe tylko tu wizualne brzmienie” – przekonujehistoryk i krytyk sztuki Stach Szabłowski. Wśród artystycznych tropów, które malarz podsuwa widzom, najwyraźniejszy jest surrealistyczny. Nie brakuje tu jednak także abstrakcyjnych konwencji, psychodelicznych wizji czy nawiązań do pop artu. Artysta często czerpie ze stylistyki streetartu, którą łączy z techniką laserunku i malarstwem fakturowym. Czasem maluje farbami magnetycznymi w celu mocowania dodatkowych, mobilnych elementów do płaszczyzny obrazu. Inspiruje się wykorzystywaną w muzyce techniką samplowania. „Te obrazy wyglądają jak kolaże i choć formalnie rzecz biorąc nimi nie są, to rzeczywiście ich budową rządzi zasada montażu – reguła zestawienia, na różne sposoby, kilku obsesji” –wskazuje krytyk sztuki Konrad Schiller. 

W swej twórczości Ivo Nikić zaskakuje zestawieniami motywów, nonszalancją estetyczną, poczuciem humoru. Bawi się skojarzeniami, rozmontowuje świat na części, kwestionuje gotowe rozwiązania, przewartościowuje kategorie piękna i brzydoty. „Nikić sięga po kompozycyjne „błędy”, szukając w nich nowych jakości dla uprawianej przez siebie sztuki irytowania widza, wybudzania go z apatii biernego gapiostwa na sztukę. To, co ostatecznie trafiło na skończone płótna, ma nas tak naprawdę naprowadzać na rzeczy nie takie, jakimi są na obrazie, a takie, którymi mogą (powinny!) się stać w naszej wyobraźni” – zauważa Marek S. Bochniarz, doktorant w Instytucie Filmu, Mediów i Sztuk Wizualnych UAM. Według artystki i kuratorki Dobrosławy Nowak: (…) twórczość Nikicia charakteryzuje silny, magnetyzujący indywidualizm. Budzi emocje i nie obawia się oddać trochę siebie innym. Bez obawy rezygnuje też z uprzywilejowanego statusu artysty. To, co inni wydzierają sobie jak berło, nie interesuje go tak bardzo, jak sztuka per se i jej psychoanalityczne podwaliny, stale obecne w każdym z nas, czekające tylko, by na żyznym gruncie odpalić”.

Ivo Nikić urodził się w 1974 roku w Prisztinie. Jest absolwentem warszawskiej ASP, dyplom uzyskał w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. W 2006 roku był stypendystą Artist-In-Residence w Bernie w Szwajcarii. Uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju (CSW Zamek Ujazdowski, BWA Zielona Góra, Galeria Studio, Galeria Arsenał w Poznaniu, Fokus Łódź Biennale) i za granicą (m.in. Humboldt Berlin, Umspannwerk; Bat-Yam International Biennale of Landscape Urbanism w Izraelu; Rotor w Grazu; Tokyo Fashion Week). Od 2001 roku współtworzy grupę szu szu razem z Piotrem Kopikiem i Karolem Radziszewskim. Jest stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014 r). Parokrotnie był w gronie nominowanych do nagrody Paszporty Polityki.  Mieszka i pracuje w Warszawie.